เรื่องของ “กาแฟ”

ที่บ้านของฉันมีสัตว์เลี้ยงชื่อ  “กาแฟ” เป็นหมาที่น่ารัก  ซน  ขนสีน้ำตาล  พันธุ์ซิสุ  ขี้เล่น  ขี้อ้อน  รูปร่างลักษณะอ้วน  กินเก่ง  ชอบกินแตงกวา  ชอบเดินตาม  คอยติดตาม  เป็นลูกหมาอายุแค่  2  เดือน  นิสัยไม่ดุร้าย  เป็นมิตรกับทุกคน  กาแฟรักแม่ของฉันมากชอบเดินตาม  ชอบกัด  ชอบอ้อนเป็นที่สุด  และ เจ้ากาแฟฉันและครอบครัวรักมันมาก  เหมือนเป็นน้องชายคนหนึ่งของในบ้าน  เจ้ากาแฟเป็นลูกหมาที่ไม่ชอบอาบน้ำเป็นที่สุด  เมื่อเจอน้ำแล้วมันจะร้องดังมันไม่ชอบเสียงอะไรดัง ๆ  ตอนเช้าแม่ของฉันจะไปค้าขายเจ้ากาแฟต้องอยู่บ้านตัวเดียว  เมื่อกลับมาบ้านมันจะดีใจมาก ๆ  เมื่อได้เห็นหน้าแม่ของฉัน  กาแฟชอบกินผักและข้าวผัดไข่  กาแฟกินจนมันอ้วน  แม่ของฉันชอบเรียกมันว่า  “ลิงน้อย”  ซึ่งมันซนเป็นลิงแถมตัวน้อยที่สุดของบ้านอีกด้วย

50110-220837

Read More

มาสุโขทัยต้องมาสักการะศาลแม่ย่า

150110-220526

มาสุโขทัยต้องมาสักการะศาลแม่ย่า

พระแม่ย่าเดิมนั้นประดิษฐานอยู่ที่ถ้ำพระแม่ย่า ซึ่งเป็นเพลิงชะโงกเงื้อมออกมาทางใต้ประมาณ3เมตรเศษ พระแม่ย่าหันพระพักตร์ไปทางทิศใต้ตามเงื้อมเขาที่ยื่นล้ำออกมา ทางด้านหลังเงื้อมผามีถ้ำตื้นๆ

องค์เทวรูป (พระแม่ย่า เป็นเทวรูปหินสลักด้วยชนวนเป็นรูปสตรีวัยสาวมีเครื่องประดับอย่างสตรีโบราณผู้สูงศักดิ์ ประทับยืนตรง แขนทั้ง2ข้างแนบพระวรกาย นุ่งผ้าปล่อยชายไหว  เป็นชั้นเชิงทั้ว2ข้างแบบศิลปากรนุ่งผ้าสตรีสมัยสุโขทัย ไม่สวมเสื้อหรือสไบเปลือยส่วนบนทั้งหมดเห็นพระถันทั้ง2เต้าใส่กำไลแขน กำไรข้อมือและกำไรข้อเท้าทั้ง2ข้างมีพระพักต์เป็นรูปไข่คางมนพระโอษฐ์แย้มน้อยๆสวมมงกุฎเป็นแบบชฎาทรงสูง ที่พระบาทสวมพระบาทปลายงอน ยอดศิลาส่วนที่เหนือพระมงกุฎแตกบิ่นหายไปบ้าง

ประวัติพระแม่ย่าไม่มีหลักฐานว่าเป็นใครบางคนว่าพระองค์เป็นพระนางเสืองซึ่งเป็นพระชนนีของพ่อขุนรามคำแหง และเป็นพระเจ้าย่าของพระยาลิไทย

ศาลพระแม่ย่าเป็นปูชนียสถานที่สำคัญของสุโขทัยเป็นที่เคารพสักการะของประชาชนทั้งในชาวสุโขทัยและประชาชนทั่วไปควรมีเรื่องทุกข์ร้อนก็จะไปกราบไหว้ตั้งจิตอธิษฐานขอความช่วยเหลือจากพระแม่ย่า

สำหรับพระแม่ย่าตามความรู้สึกของชาวสุโขทัย เข้าใจว่าเป็นรูปนางเสืองพระราชมารดาของพ่อขุนรามคำแหง สมัยนั้นถือว่าเป็นพระมหากษัตริย์เป็นพ่อเมืองเหมือนพ่อคนทั้งเมืองลูกๆจึงเรียกว่าย่า  เพราะฉะนั้นการเรียกชื่อถ้ำแม่ย่าชาวสุโขทัยจึงเรียกตามความเชื่อดังกล่าวข้างต้นรวมทั้งเรียกตามโบราณวัตถุคือพระพุทธรูปแม่ย่าประดิษฐานอยู่คั้งแรกเป็นสำคัญ

มาสุโขทัยต้องมาสักการะศาลแม่ย่า

พระแม่ย่าเดิมนั้นประดิษฐานอยู่ที่ถ้ำพระแม่ย่า ซึ่งเป็นเพลิงชะโงกเงื้อมออกมาทางใต้ประมาณ3เมตรเศษ พระแม่ย่าหันพระพักตร์ไปทางทิศใต้ตามเงื้อมเขาที่ยื่นล้ำออกมา ทางด้านหลังเงื้อมผามีถ้ำตื้นๆ

องค์เทวรูป (พระแม่ย่า เป็นเทวรูปหินสลักด้วยชนวนเป็นรูปสตรีวัยสาวมีเครื่องประดับอย่างสตรีโบราณผู้สูงศักดิ์ ประทับยืนตรง แขนทั้ง2ข้างแนบพระวรกาย นุ่งผ้าปล่อยชายไหว  เป็นชั้นเชิงทั้ว2ข้างแบบศิลปากรนุ่งผ้าสตรีสมัยสุโขทัย ไม่สวมเสื้อหรือสไบเปลือยส่วนบนทั้งหมดเห็นพระถันทั้ง2เต้าใส่กำไลแขน กำไรข้อมือและกำไรข้อเท้าทั้ง2ข้างมีพระพักต์เป็นรูปไข่คางมนพระโอษฐ์แย้มน้อยๆสวมมงกุฎเป็นแบบชฎาทรงสูง ที่พระบาทสวมพระบาทปลายงอน ยอดศิลาส่วนที่เหนือพระมงกุฎแตกบิ่นหายไปบ้าง

ประวัติพระแม่ย่าไม่มีหลักฐานว่าเป็นใครบางคนว่าพระองค์เป็นพระนางเสืองซึ่งเป็นพระชนนีของพ่อขุนรามคำแหง และเป็นพระเจ้าย่าของพระยาลิไทย

ศาลพระแม่ย่าเป็นปูชนียสถานที่สำคัญของสุโขทัยเป็นที่เคารพสักการะของประชาชนทั้งในชาวสุโขทัยและประชาชนทั่วไปควรมีเรื่องทุกข์ร้อนก็จะไปกราบไหว้ตั้งจิตอธิษฐานขอความช่วยเหลือจากพระแม่ย่า

สำหรับพระแม่ย่าตามความรู้สึกของชาวสุโขทัย เข้าใจว่าเป็นรูปนางเสืองพระราชมารดาของพ่อขุนรามคำแหง สมัยนั้นถือว่าเป็นพระมหากษัตริย์เป็นพ่อเมืองเหมือนพ่อคนทั้งเมืองลูกๆจึงเรียกว่าย่า  เพราะฉะนั้นการเรียกชื่อถ้ำแม่ย่าชาวสุโขทัยจึงเรียกตามความเชื่อดังกล่าวข้างต้นรวมทั้งเรียกตามโบราณวัตถุคือพระพุทธรูปแม่ย่าประดิษฐานอยู่คั้งแรกเป็นสำคัญ

 

Read More